ବସୁଦେବସୁତଂ ଦେବଂ କଂସଚାଣୂରମର୍ଦ୍ଦନମ୍ ।
ଦେବକୀପରମାନନ୍ଦମ୍ କୃଷ୍ଣଂ ବନ୍ଦେ ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍ ॥ ୧॥
ଆତସୀପୁଷ୍ପସଙ୍କାଶମ୍ ହାରନୂପୁରଶୋଭିତମ୍ ।
ରତ୍ନକଙ୍କଣକେୟୂରଂ କୃଷ୍ଣଂ ବନ୍ଦେ ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍ ॥ ୨॥
କୁଟିଳାଲକସଂଯୁକ୍ତଂ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରନିଭାନନମ୍ ।
ବିଳସତ୍କୁଣ୍ଡଳଧରଂ କୃଷ୍ଣଂ ବନ୍ଦେ ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍ ॥ ୩॥
ମନ୍ଦାରଗନ୍ଧସଂଯୁକ୍ତଂ ଚାରୁହାସଂ ଚତୁର୍ଭୁଜମ୍ ।
ବର୍ହିପିଞ୍ଛାବଚୂଡାଙ୍ଗଂ କୃଷ୍ଣଂ ବନ୍ଦେ ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍ ॥ ୪॥
ଉତ୍ଫୁଲ୍ଲପଦ୍ମପତ୍ରାକ୍ଷଂ ନୀଳଜୀମୂତସନ୍ନିଭମ୍ ।
ଯାଦବାନାଂ ଶିରୋରତ୍ନଂ କୃଷ୍ଣଂ ବନ୍ଦେ ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍ ॥ ୫॥
ରୁକ୍ମିଣୀକେଳିସଂଯୁକ୍ତଂ ପୀତାମ୍ବରସୁଶୋଭିତମ୍ ।
ଅବାପ୍ତତୁଳସୀଗନ୍ଧଂ କୃଷ୍ଣଂ ବନ୍ଦେ ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍ ॥ ୬॥
ଗୋପିକାନାଂ କୁଚଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ କୁଙ୍କୁମାଙ୍କିତବକ୍ଷସମ୍ ।
ଶ୍ରୀ ନିକେତଂ ମହେଷ୍ୱାସଂ କୃଷ୍ଣଂ ବନ୍ଦେ ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍ ॥ ୭॥
ଶ୍ରୀବତ୍ସାଙ୍କଂ ମହୋରସ୍କଂ ବନମାଳାବିରାଜିତମ୍ ।
ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଧରଂ ଦେବଂ କୃଷ୍ଣଂ ବନ୍ଦେ ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍ ॥ ୮॥
କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟକମିଦଂ ପୁଣ୍ୟଂ ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାୟ ଯଃ ପଠେତ୍ ।
କୋଟିଜନ୍ମକୃତଂ ପାପଂ ସ୍ମରଣେନ ବିନଷ୍ୟତି ॥
ଇତି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣାଷ୍ଟକମ୍
ଭାରତୀୟ ପରମ୍ପରାରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସବୁଠାରୁ ସମ୍ମାନିତ ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ଲୋକପ୍ରିୟ ମହାନାୟକ ଅଟନ୍ତି। ସେ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ ଗୀତାରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସହ ମୁଖ୍ୟ ଚରିତ୍ର ମଧ୍ୟ ଅଟନ୍ତି। ଯାହାକି ପ୍ରାୟ ୫୦୦୦ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରର ମହାନ୍ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ମହାବୀର ଅର୍ଜୁନ ଏବଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିବା ବାର୍ତ୍ତାଳାପକୁ ଚିତ୍ରଣ କରିଥାଏ। ପୃଥିବୀରେ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅବତାର ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହିତ ଏବଂ କିଛି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ରାଜା କଂସଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ବ୍ରଜବାସୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ନିର୍ଯାତନା ତଥା ଅତ୍ୟାଚାରରୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଥିଲେ। ପରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏହାର ପରିଣାମ ଉପରେ ତାଙ୍କର ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ ଗଭୀର ପ୍ରଭାବ ପକାଇଥିଲା।