ପୁରୁଷ ସୂକ୍ତମ୍
ଓଁ ସହସ୍ରଶୀର୍ଷା ପୁରୁଷଃ । ସହସ୍ରାକ୍ଷଃ ସହସ୍ରପାଦ୍ ।
ସ ଭୂମିଂ ବିଶ୍ୱତଃ ଭୃତ୍ୱା । ଅତ୍ୟତିଷ୍ଠଦ୍ ଦଶାଙ୍ଗୁଳମ୍ ॥ ୧ ॥
ପୁରୁଷ ଏବେଦଂ ସର୍ବଂ ।ୟଦ୍ଭୂତଂ ଯଚ୍ଚ ଭବ୍ୟମ୍ ।
ଉତାମୃତତ୍ୱସ୍ୟେଶାନଃ ।ୟଦନ୍ନେନାତିରୋହତି ॥ ୨ ॥
ଏତାୱାନସ୍ୟ ମହିମା ।ଅତୋ ଜ୍ୟାୟାଗ୍ଶ୍ଚ ପୁରୁଷଃ ।
ପାଦୋଅସ୍ୟ ବିଶ୍ୱା ଭୂତାନି ।ତ୍ରିପାଦସ୍ୟାମୃତଂ ଦିବି ॥ ୩ ॥
ତ୍ରିପାଦୂର୍ଧ୍ୱ ଉଦୈତ୍ପୁରୁଷଃ । ପାଦୋଅସ୍ୟେହାଅଭବାତ୍ ପୁନଃ ।
ତତୋ ବିଶ୍ୱଂ ବ୍ୟକ୍ରାମତ୍ । ସାଶନାନଶନେ ଅଭି ॥ ୪ ॥
ତସ୍ମାଦ୍ ଦ୍ବିରାଳଜାୟତ୍ । ବିରାଜୌ ଅଧି ପୁରୁଷଃ ।
ସ ଜାତୋ ଅତ୍ୟରିଚ୍ୟତ ।ପଶ୍ଚାଦ୍ଭୂମିମଥୋ ପୁରଃ ॥ ୫ ॥
ୟତ୍ପୁରୁଷେଣ ହବିଷା । ଦେବା ଯଜ୍ଞମତନ୍ବତ ।
ବସନ୍ତୋ ଅସ୍ୟାସୀଦାଜ୍ୟଂ । ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଇଧ୍ମଶ୍ଶରଦ୍ଧବିଃ ॥ ୬ ॥
ସପ୍ତାସ୍ୟାସନ୍ ପରିଧୟଃ । ତ୍ରିଃ ସପ୍ତ ସମିଧଃ କୃତାଃ ।
ଦେବା ଯଦ୍ୟଜ୍ଞଂ ତନ୍ବାନାଃ । ଅବଧ୍ନନ୍ ପୁରୁଷଂ ପଶୁମ୍ ॥ ୭ ॥
ତଂ ଯଜ୍ଞଂ ବର୍ହିଷି ପ୍ରୌକ୍ଷନ୍ । ପୁରୁଷଂ ଜାତମଗ୍ରତଃ ।
ତେନ ଦେବା ଅୟଜନ୍ତ । ସାଧ୍ୟା ଋଷୟଶ୍ଚ ଯେ ॥ ୮ ॥
ତସ୍ମାଦ୍ୟଜ୍ଞାଥ୍ସର୍ବହୁତଃ । ସଂଭୃତଂ ପୃଷଦାଜ୍ୟମ୍ ।
ପଶୁଗ୍ ସ୍ତାଗ୍ ସ୍ଚକ୍ରେ ବାୟବ୍ୟାନ୍ । ଆରଣ୍ୟାନ୍ ଗ୍ରାମ୍ୟାଶ୍ଚ ଯେ ॥ ୯ ॥
ତସ୍ମାଦ୍ୟଜ୍ଞାଥ୍ସର୍ବ ହୁତଃ । ଋଚଃ ସାମାନି ଜଜ୍ଞିରେ ।
ଛନ୍ଦାଗ୍ଂସି ଜଜ୍ଞିରେ ତସ୍ମାତ୍ । ଯଜୁସ୍ତସ୍ମାଦ୍ ଜାୟତ ॥ ୧୦ ॥
ତସ୍ମାଦଶ୍ୱା ଅଜାୟନ୍ତ । ଯେ କେ ଚୋଭୟାଦତଃ ।
ଗାଵୋ ହ ଜଜ୍ଞିରେ ତସ୍ମାତ୍ । ତସ୍ମାଜ୍ଜାତା ଅଜାୱୟଃ ॥ ୧୧ ॥
ୟତ୍ପୁରୁଷଂ ବ୍ୟଦଧୁଃ । କତିଧା ବ୍ୟକଳପୟନ୍ ।
ମୁଖଂ କିମସ୍ୟ କୌ ବାହୂ । କାଉରୂ ପାଦାଉଚ୍ୟେତେ ॥ ୧୨ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣୋଅସ୍ୟ ମୁଖମାସୀତ୍ । ବାହୂ ରାଜନ୍ୟଃ କୃତଃ ।
ଉରୂ ତଦସ୍ୟ ଯଦ୍ୱୈଶ୍ୟଃ । ପଦ୍ଭ୍ୟାଗଂ ଶୂଦ୍ରୋ ଅଜାୟତ୍ ॥ ୧୩ ॥
ଚନ୍ଦ୍ରମା ମନସଃ ଜାତଃ । ଚକ୍ଷୋଃ ସ୍ସୂର୍ଯ୍ୟୋ ଅଜାୟତ୍ ।
ମୁଖାଦିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚାଗ୍ନିଶ୍ଚ । ପ୍ରାଣାଦ୍ବାୟୁରଯାୟତ୍ ॥ ୧୪ ॥
ନାଭ୍ୟା ଆସୀଦଂତରିକ୍ଷମ୍ । ଶୀର୍ଷ୍ଣୋ ଦ୍ୟୌଃ ସମବର୍ତତ ।
ପଦ୍ଭ୍ୟାଂ ଭୂମିର୍ଦିଶଃ ଶ୍ରୋତ୍ରାତ୍ । ତଥା ଲୋକାଗଂ ଅକଳ୍ପୟନ୍ ॥ ୧୫ ॥
ୱେଦାହମେତଂ ପୁରୁଷଂ ମହାଂତଂ । ଆଦିତ୍ୟବର୍ଣଂ ତମସସ୍ତୁପାରେ ।
ସର୍ବାଣି ରୂପାଣି ବିଚିତ୍ୟ ଧୀରଃ । ନାମାନି କୃତ୍ଵାଭିବଦନ୍ ,ୟଦାସ୍ତେ ॥ ୧୬ ॥
ଧାତା ପୁରସ୍ତାଦ୍ୟମୁଦାଜହାର । ଶକ୍ରଃ ପ୍ରବିଦ୍ୱାନ୍ ପ୍ରଦିଶଶ୍ଚତସ୍ରଃ ।
ତମେୱଂ ବିଦ୍ୱାନମୃତ ଇହ ଭବତି । ନାନ୍ୟଃ ପଂଥା ଅୟନାୟ ବିଦ୍ୟତେ ॥ ୧୭ ॥
ଯଜ୍ଞେନ ଯଜ୍ଞମୟଜନ୍ତ ଦେବାଃ । ତାନି ଧର୍ମାଣି ପ୍ରଥମାନ୍ୟାସନ୍ ।
ତେ ହ ନାକଂ ମହିମାନଃ ସଚନ୍ତେ ।ୟତ୍ର ପୂର୍ବେ ସାଧ୍ୟାସ୍ସଂତି ଦେବାଃ ॥ ୧୮ ॥
ଉତ୍ତରନାରାୟଣମ୍
ଅଦ୍ଭ୍ୟସ୍ସଂଭୂତଃ ପୃଥିବ୍ୟୈ ରସାଚ୍ଚ । ବିଶ୍ୱକର୍ମଣଃ ସମବର୍ତତାଧି ।
ତସ୍ୟ ତ୍ବଷ୍ଟା ବିଦଧଦ୍ରୂପମେତି । ତତ୍ପୁରୁଷସ୍ୟ ବିଶ୍ୱମାଜାନମଗ୍ରେ ॥ ୧ ॥
ୱେଦାହମେତଂ ପୁରୁଷଂ ମହାଂତଂ । ଆଦିତ୍ୟବର୍ଣଂ ତମସଃ ପରସ୍ତାତ୍ ।
ତମେୱଂ ବିଦ୍ୱାନମୃତ ଇହ ଭବତି । ନାନ୍ୟଃ ପଂଥା ବିଦ୍ୟତେଅୟନାୟ ॥ ୨ ॥
ପ୍ରଜାପତିଶ୍ଚରତି ଗର୍ଭେ ଅନ୍ତଃ । ଅଜାୟମାନୋ ବହୁଧା ବିଜାୟତେ ।
ତସ୍ୟ ଧୀରାଃ ପରିଜାନନ୍ତି ଯୋନିଂ । ମରୀଚୀନାଂ ପଦମିଛନ୍ତି ବେଧସଃ ॥ ୩ ॥
ୟୋ ଦେବେଭ୍ୟ ଆତପତି । ଯୋ ଦେବାନାଂ ପୁରୋହିତଃ ।
ପୂର୍ବୋ ଯୋ ଦେବେଭ୍ୟଓ ଜାତଃ । ନମୋ ରୁଚାୟ ବ୍ରାହ୍ମୟେ ॥ ୪ ॥
ରୁଚଂ ବ୍ରାହ୍ମଂ ଜନୟନ୍ତଃ । ଦେବାଃ ଅଗ୍ରେ ତଦବ୍ରୁବନ୍ ।
ଯସ୍ତ୍ୱୈୱଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ବିଦ୍ୟାତ୍ । ତସ୍ୟ ଦେବା ଅସନ୍ବଶେ ॥ ୫ ॥
ହ୍ରୀଶ୍ଚତେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ପତ୍ନ୍ୟଉ । ଅହୋରାତ୍ରେ ପାର୍ଶ୍ୱେ ।
ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ରୂପମ୍ । ଅଶ୍ୱିନୌ ବ୍ୟାତ୍ତମଂ ।
ଇଷ୍ଟଂ ମନିଷାଣ । ଅମୁଂ ମନିଷାଣ । ସର୍ବଂ ମନିଷାଣ ॥ ୬ ॥
ଓଂ
ତଚ୍ଛଂ ଯୋରାବୃଣୀମହେ । ଗାତୁଂ ଯଜ୍ଞାୟ । ଗାତୁଂ ଯଜ୍ଞପତୟେ । ଦୈବୀଂ ସ୍ୱସ୍ତିରସ୍ତୁ ନଃ ।
ସ୍ୱସ୍ତିର୍ମାନୁଷେଭ୍ୟଃ । ଊର୍ଧ୍ୱଂ ଜିଗାତୁ ଭେଷଜଂ । ଶଂ ନୋ ଅସ୍ତୁ ଦ୍ୱିପଦେ । ଶଂ ଚତୁଷ୍ପଦେ ।
॥ ଓଂ ଶାନ୍ତିଃ ଶାନ୍ତିଃ ଶାନ୍ତିଃ ॥
🌟 ପୁରୁଷ ସୂକ୍ତମ୍ ପାଠ କରିଲେ କ'ଣ ଲାଭ ମିଳେ?
🔱 ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଶକ୍ତି ଲାଭ ହୁଏ।
🔱 ଶାରୀରିକ ଓ ମାନସିକ ରୋଗ ଦୂର ହୁଏ।
🔱 ଧନ ଓ ଭାଗ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ।
🔱 ପରିବାରରେ ଶାନ୍ତି ବଢ଼ିଯାଏ।
🔱 ଦେବତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଏବଂ ସୁରକ୍ଷା ମିଳେ।
🔱 ଧ୍ୟାନ ଓ ଆତ୍ମିକ ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ।
📿 କେଉଁଠି ଓ କିପରି ପାଠ କରିବେ?
ପାଠ ପ୍ରସ୍ଥୁତି:
ସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା।
ଗୃହ ଅଥବା ମନ୍ଦିରରେ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଥାନରେ ବସିବା।
ଦୀପ ଓ ଧୂପ ଜଳାଇ ଭଗବାନ ନାରାୟଣଙ୍କ ଛବି ସମ୍ମୁଖରେ ବସିବା।
ପାଠ ବିଧି:
ଦୀର୍ଘ ଶ୍ୱାସ ନେଇ ଶାନ୍ତ ମନେ ପାଠ କରିବା।
ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ ସଠିକ୍ ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ପଢ଼ିବା।
ଭକ୍ତି ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ପାଠ କରିବା।
ଖାସ ଦିନ:
ଆମାବାସ୍ୟା, ଅକ୍ଷୟ ତୃତୀୟା, ଦୂର୍ଗା ପୂଜା ସମୟରେ।
ରୋଜ ସକାଳ ବେଳେ ବି ପାଠ କରିପାରିବେ।
🛕 କିଏ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ?
ଧନ, ଭାଗ୍ୟ ଓ ସଫଳତା ଚାହିଁଥିବା ଲୋକ।
ଆତ୍ମିକ ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି କରିବାକୁ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକ।
ରୋଗ ଓ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଲୋକ।
📜 ସମାପ୍ତି:
"ପୁରୁଷ ସୂକ୍ତମ୍" ପାଠ କରିଲେ ଜୀବନରେ ଅନେକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଏବଂ ସଫଳତା ମିଳେ।
ଏହା ଆତ୍ମିକ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇ ଦିଏ ଓ ଆଉ ଧାର୍ମିକ ଗତିରେ ପ୍ରଗତି କରାଏ।
ଓଂ ନମୋ ନାରାୟଣାୟ! 🙏